چرا ترک نوشیدن شراب واجب است؟

چرا ترک نوشیدن شراب واجب است؟

بهداشت و درمان، چنانکه نیاز تن آدمی است، نیاز روان او نیز هست و آیات و
روایات برای سلامت روان و آلوده نشدن آن، راهکارهایی بهداشتی ارائه
کرده‌اند، چنانکه برای طهارت از آلودگی، راهکارهای درمانی نشان داده‌اند.

به گزارش خبرنگار دین و اندیشه خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، بسیاری
از احکام الهی برای صیانت و بهداشت جان و خرد آدمی از آلودگی و بیماری است،
چنانکه بخش دیگری از آنها مانند کفارات؛ طهارت و درمان روح آلوده را بر
عهده دارند.

امیرمومنان(ع) می‌فرمایند:

“خدا برای بهداشت عقل، ترک نوشیدن شراب را واجب کرد.”

خدای سبحان که قرآن را “شفا” معرفی کرده، “مرض” را هم بیان فرموده است، ما
بیماری‌های ظاهری و زیان‌های آن را می‌بینیم، اما از زیان‌های بیماری‌های
باطنی مانند نگاه حرام و بی‌عفتی و بی‌حجاب بودن و … غافلیم.

قرآن فرموده:

«فَلاَ تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ…»( آیه 32 سوره «احزاب»)

“پس مبادا در حضور مردان به ناز و نرمی سخن گویید که آن کس که در دلش بیماری است و ایمانش سست است، طمع می‌ورزد”

در این زمینه مطالب فراوانی در منابع دینی وجود دارد که بدلیل رعایت اختصار
به همین میزان بسنده می‌کنیم و در گزارش‌های بعدی سعی می‌شود بیشتر به
“جایگاه بهداشت روان در مبانی اسلامی” پرداخته شود.



با کسی بیشتر از سه روز قهر نکنید چراکه…

بی‏‌تردید قطع پیوند دوستی و دوری جستن از یکدیگر از عمده‏‌ترین زمینه‏‌های زایل شدن اخوت ایمانی و برادری است.

به گزارش سرویس دین و اندیشه خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، دین مبین
اسلام و پیشوایان دینی همگی ما را از این کار مذموم پرهیز داده‌اند.

چنانچه رسول خدا(ص) می‏‌فرمایند: “هر دو مسلمانی که از یکدیگر قهر کنند و
سه روز بر آن حال بمانند و با هم آشتی نکنند از اسلام بیرون روند و میان
آنها پیوند و دوستی دینی نخواهد بود. پس هر کدام که به(اصلاح رابطه و) سخن
گفتن پیشی گیرد او در روز حساب زودتر به بهشت می‏‌رود1”.

امام صادق(ع) نیز درباره این که چرا هم قهرکننده و هم کسی که با او قهر
شده، هر دو مستحق عذابند؟ فرمودند:”هیچ گاه دو مرد با حالت قهر از یکدیگر
جدا نشوند، مگر این که یکی از آن دو سزاوار بیزاری (خدا و رسولش از او) و
لعنت باشد و چه بسا که هر دوی آنها سزاوار این امر باشند. شخص عرض کرد: خدا
مرا فدایتان گردانت، ظالم، درست (مستحق این کیفر هست) امّا مظلوم چرا؟.

حضرت فرمود: برای آن که برادرش را به آشتی با خود دعوت نمی‏‌کند و از سخن
او چشم نمی‏‌پوشد. شنیدم پدرم می‏‌فرمود: هرگاه دو نفر با هم ستیزه کردند و
یکی از آن دو بر دیگری چیره آمد، باید آن که در حقّ او ستم شده نزد آن
دیگری برود و به او بگوید: ای برادر، ستمکار (و مقصّر) من هستم، تا قهر و
جدایی میان او و رفیقش برطرف شود؛ زیرا خداوند تبارک و تعالی داوری عادل
است و حقّ ستمدیده را از ستمگر می‏‌ستاند2″.

همچنین پیامبر خدا(ص) در حدیثی “قهر کردن مسلمان با برادرش را مانند ریختن خون او دانسته‌اند3”.



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Back To Top