حدیثی درباره مسجد

احادیث در مورد مسجد


. قال الامام الصادق - علیه السلام - : مَنْ مَشی اِلَی الْمَسْجِدِ، لَمْ یَضَعْ رِجْلَهُ عَلی رَطْبٍ وَ لا یابِسٍ اِلاّ سَبَّحَتْ لَهُ الْاَرْضُ.

«بحار الانوار، ج 84، ص 13»

امام صادق - علیه السلام - فرمود: هر كس به طرف مسجد برود، پایش را بر هیچ تر و خشكی نمی گذارد، مگر اینكه زمین برای او تسبیح می گوید.




2. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : یا اَباذَرَ اِنَّ اللهَ تَعالی یُعْطیكَ ما دُمْتَ جالِساً فِی الْمَسْجِدِ بِكُلِّ نَفَسٍ تَنَفَّسَ فیه دَرَجَةً فِی الْجَنَّةِ.

«بحار الانوار، ج 83، ص 370»

پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: ای ابوذر! تا زمانی كه در مسجد نشسته ای، خداوند برای هر نفسی كه می كشی، درجه ای از بهشت برایت پاداش می دهد.


3. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : شَرُّ بِقاعِ الْاَرضِ اَلْاَسْواقُ وَ خَیْرُ الْبِقاعِ اَلْمَساجِدُ وَ اَحْبَّهُمْ اِلَی اللهِ اَوَّلُهُمْ دُخُولاً و آخِرُهُمْ خُروجاً مِنْها.

«وسائل الشیعه، ج 3، ص 553»

پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: بدترین جاهای زمین، بازار و بهترین مكان های آن، مساجد است و محبوب ترین افراد نزد خداوند كسی است كه زودتر از همه به مسجد وارد شود و دیرتر از همه از آن خارج شود.




4. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : اَلمَساجِدُ سُوقٌ مِنْ اَسْواقِ الآخِرَةِ، قِراها اَلْمَغْفِرَةُ وَ تُحْفَتُها الْجَنَّةُ.

«بحار الانوار، ج 84، ص 4»

پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: مساجد بازاری از بازارهای آخرت هستند كه در آن بر سفره آمرزش می نشینند و با هدیه بهشتی بدرقه می شوند.




5. قال الامام الحسن - علیه السلام - : اَهْلُ الْمَسْجِدِ زُوّارُ اللهِ وَ حقٌ عَلَی الْمَزُورِ اَلتُّحفَةُ لِزائِرِهِ.

«كلمة الامام الحسن، ص 41»

امام حسن - علیه السلام - فرمود: اهل مسجد زائران خدا هستند و بر زیارت شونده است كه به زائرانش هدیه ای بدهد.




6. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَنْ كانَ الْقُرآنُ حَدیثَهُ وَ الْمَسْجِدُ بَیْتَهُ بَنَی اللهُ لَهُ بَیتاً فی الْجَنَّةِ.

«وسائل الشیعه، ج 3، ص 481»

پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: هر كس كه كلامش قرآن و خانه اش مسجد باشد، خداوند منزلی در بهشت برای او بنا می كند.




7. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : كُونُوا فِی الدُّنْیا اَضْیافاً وَ اتَّخِذُوا الْمَساجِدُ بُیُوتاً و عَوِّدُوا قُلُوبَكُمُ الرِّقَّةَ.

«بحار الانوار، ج 83، ص 351»

رسول اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: در دنیا میهمان باشید و مساجد را خانه خود قرار دهید و دل هایتان را به نرمی و ملایمت عادت دهید.




8. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : اَلْمَساجِدُ مِجالِسُ الْاَنْبِیاء.

«مستدرك الوسائل، ج 3، ص 363»

پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: مساجد، مجالس پیامبران است.




9. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : اِنَّ الْمَساجِدَ بُیُوتُ الْمُتَّقیِن وَ مَنْ كانَتِ الْمَساجِدُ بَیتَهُ فَقَدْ ضمنَ اللهُ لَهُ بِالرَّوحِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الْجَوازِ عَلَی الصّراطِ.

«مستدرك الوسائل، ج 3، ص 362»

رسول اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: مساجد، خانه پارسایان است و هر كس خانه اش مسجد باشد، خداوند ضمانت کرده برای او رحمت و شادی را و اجازه عبور از صراط (به سوی بهشت) را به او خواهد داد.




10. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : بَشِّرِ الْمَشَائینَ اِلَی الْمَساجِدِ فی ظُلَمِ اللَّیْلِ بِنُورٍ ساطِعٍ یَوْمَ الْقِیامَةِ.

«مستدرك الوسائل، ج 3، ص 363»

پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: آنان كه در ظلمت شب به سوی مساجد می روند، مژده باد به نوری كه (از چهره شان) در روز قیامت می درخشد.




11. قال الامام علی - علیه السلام - : مَنْ اَرَادَ دُخُولَ الْمَسْجِدِ فَلْیَدَخُلْ عَلی سُكُونٍ وَ وَقارٍ فَاِنَّ الْمَساجِدَ بُیُوتُ اللهِ وَ اَحَبُّ الْبقاع اِلَیْه.

«من لایحضره الفقیه، ج 1، ص 170»

امام علی - علیه السلام - فرمود: هر كس می خواهد به مسجد داخل گردد، با آرامش و طمأنینه وارد شود، چون مساجد خانه های خدا و محبوب ترین محل ها در نظر اوست.




12. قال الامام الباقر - علیه السلام - : اَلْفَضْلُ فی دُخُولِ المَسْجِدِ، اَنْ تَبْدَأ بِرِجْلِكَ الْیُمْنی اِذا دَخَلْتَ وَ بِالْیُسْری اِذا خَرجْتَ.

«وسائل الشیعه، ج 3، ص 517»

امام باقر - علیه السلام - فرمود: بهتر آن است كه هنگام ورود به مسجد، ابتدا پای راست را بگذاری، و هنگام خروج ابتدا پای چپ را بگذاری.




13. قال الامام الصادق - علیه السلام - : اِذا دَخَلْتَ الْمَسْجِدَ فَاحْمَدِ اللهَ وَ اثْنِ عَلَیْهِ وَ صَلِّ عَلَی النَّبِیِّ - صلی الله علیه و آله –

«وسائل الشیعه، ج 3، ص 516»

امام صادق - علیه السلام - فرمود: هر گاه داخل مسجد شدی، حمد و سپاس خدای را بگو و بر پیامبر - صلی الله علیه و آله - درود بفرست.




14. قالت فاطمة الزهراء - سلام الله علیها - : اِنَّ النَّبِیِّ - صلی الله علیه و آله - كانَ اِذا دَخَلَ الْمَسْجِدَ یَقولُ: بِسْمِ اللهِ اللهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فَاغْفِرْ ذُنُوبی وَ افْتَحْ اَبْوابَ رَحْمَتِكَ.

«بحار الانوار، ج 84، ص 23»

حضرت فاطمه زهرا - سلام الله علیها - فرمود: هنگامی كه پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - وارد مسجد می شد، می گفت: به نام خدا، درود خدا بر محمد و آل محمد، خدایا مرا بیامرز و گناهانم را ببخشا و درهای رحمتت را به رویم بگشا.




15. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : لا تَدْخُلِ الْمَساجِدَ اِلّا بِالطَّهارَةِ.

«مستدرك الوسائل، ج 3، ص 388»

پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: داخل مساجد مشو مگر با طهارت.




16. قال الامام الصادق - علیه السلام - : مَنْ اَقامَ فی مَسْجِدٍ بَعْدَ صَلاتِهِ انْتِظاراً لِلصَّلاةِ، فَهُوَ ضَیْفُ اللهِ و حَقٌّ عَلَی اللهِ اَنْ یُكْرِمَ ضَیْفَهُ.

«بحار الانوار، ج 84، ص 3»

امام صادق - علیه السلام - فرمود: هر كس در مسجد پس از نمازش، در انتظار نماز دیگر بماند، میهمان خداست و برخداست كه میهمانش را گرامی دارد.




17. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : لا تَجْعَلُوا الْمَساجِدَ طُرُقاً حتَّی تُصَلُّوا فِیها رَكْعَتَینِ.

«وسائل الشیعه، ج 3، ص 553»

پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: مساجد را گذرگاه قرار ندهید، مگر آن كه هنگام عبور، دو ركعت نماز بخوانید.




18. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَنْ سَمِعَ النِّداءَ فِی الْمَسْجِدِ فَخَرَجَ مِنْ غَیْرِ عِلَّةٍ فَهُوَ مَنافِقٌ اِلّا اَنْ یُریدَ الرُّجُوعَ إلَیْهِ.

«وسائل الشیعه، ج 3، ص 513»

پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: هر كس در مسجد ندای نماز را بشنود و بدون علت خارج شود، منافق است مگر این كه قصد برگشت (و خواندن نماز را) داشته باشد.




19. قال الامام علی - علیه السلام - : ... لَیَحْضُرَنَّ مَعَنَا صَلاتَنا جَماعَةً أوْ لَتَحَوَّلِنَّ عَنّا وَ لا یُجاورُنا وَ لا نُجاورُهُم.

«وسائل الشیعه، ج 3، ص 479»

امام علی - علیه السلام - (در جواب عده ای كه به حضرت گفتند: عده ای از همسایگان مسجد در نماز جماعت حاضر نمی شوند)، فرمود: باید در نماز جماعت ما حضور یابند، یا این كه از ما دوری گزینند و همسایه ما نشوند و ما هم همسایه آن ها نباشیم.




20. قال الامام علی - علیه السلام - : حَریمُ الْمَسْجِدِ اَرْبَعُونَ ذِراعاً وَ الْجَوارُ اَرْبَعُونَ داراً مِنْ اَرْبَعَةِ جَوانِبِها.

«وسائل الشیعه، ج 3، ص 484»

امام علی - علیه السلام - فرمود: حریم مسجد، چهل ذرع و همسایه آن، چهل خانه از چهار طرف است.




21. قال الامام علی - علیه السلام - : مِنَ السُّنَّةِ اِذا جَلَسْتَ فِی الْمَسْجِدِ اَنْ تَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ.

«بحار الانوار، ج 83، ص 380»

امام علی - علیه السلام - فرمود: در مسجد نشستن رو به قبله از سنّت (و مستحب) است.




22. قال الامام الحسن - علیه السلام - : اَهْلُ الْمَسْجِدِ زُوّارُ اللهِ وَ حقٌ عَلَی الْمَزُورِ اَلتُّحفَةُ لِزائِرِهِ.

«كلمة الامام الحسن، ص 41»

امام حسن - علیه السلام - فرمود: اهل مسجد زائران خدا هستند و بر زیارت شونده است كه به زائرانش هدیه ای بدهد.




23. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : تَعاهَدُوا نِعالَكُم عِنْدَ اَبْوابِ الْمَسْجِدِ.

«وسائل الشیعه، ج 3، ص 504»

پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: در پیش درب مسجد، كفشهایتان را (نسبت به آلودگی) بررسی كنید.




24. قال الامام الرِّضا - علیه السلام - : اِنَّ الجنَّةَ وَ الْحُورَ لَتَشْتاقُ اِلی مَنْ یكْسِحُ الْمَسْجِدَ أو یَأخُذُ مِنْهُ الْقَذی.

«مستدرك الوسائل، ج 3، ص 385»

امام رضا - علیه السلام - فرمود: بهشت و حوریان بهشتی مشتاق كسی هستند كه مسجد را تمیز كند یا آلودگی های آن را بگیرد.




25. قال الامام الصادق - علیه السلام - : ثَلاثَةٌ یَشْكُونَ اِلَی اللهِ عزَّ و جَلَّ: مَسْجِدٌ خَرابٌ لا یُصلّی فیهِ اَهْلُهُ وَ عالِمٌ بَیْنَ جُهّالٍ، وَ مُصْحَفٌ مُعَلَّقٌ قَدْ وَقَعَ عَلَیْهِ الْغُبارُ لا یُقْرَأُ فیه.

«وسائل الشیعه، ج 3، ص 484»

امام صادق - علیه السلام - فرمود: سه چیز به خدا شكایت می كنند: مسجد خرابی كه اهلش در آن نماز نخوانند، دانشمندی كه بین نادانان است، قرآن رها شده كه غبار بر آن نشسته و خوانده نمی شود.




26. قال الامام علی - علیه السلام - : مَنْ وَقَرَ مَسْجِداً، لَقَی اللهُ یَوْمَ یَلْقاهُ ضاحِكاً مُسْتَبْشِراً وَ اَعْطاهُ اللهُ كِتابَهُ بِیَمینِهِ.

«بحار الانوار، ج 84، ص 16»

امام علی - علیه السلام - فرمود: هر كس حرمت مسجد را حفظ كند، خدا را در روز قیامت با چهره ای خندان و شادمان ملاقات می كند و نامه اش را به دست راستش می دهد.




27. قال الامام الصادق - علیه السلام - : اِنَّما اُمِرَ لِتَعْظیمِ الْمَساجِدِ لِأنَّها بُیُوتُ اللهِ فِی الْارْضِ.

«وسائل الشیعه، ج 3، ص 556»

امام صادق - علیه السلام - فرمود: امر به تعظیم مساجد به خاطر این است كه مساجد خانه های خدا در روی زمین است.




28. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَنْ اَسْرَجَ فی مَسْجِدٍ مِنْ مَساجِدِ اللهِ سِراجاً، لمْ تَزَلِ الْمَلائِكَةُ وَ حَمَلَةُ الْعَرْشِ یَسْتَغْفِرونَ لَهُ مادامَ فی ذلكَ الْمَسْجِدِ ضوْءٌ مِنَ السِّراجِ.

«من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص 169»

پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: هر كس در مسجدی از مساجد خدا چراغی روشن بیافروزد، تا زمانی كه روشنایی از چراغ در آن مسجد است، فرشتگان و حاملان عرش برایش استغفار می كنند.




29. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : مَنْ اَحَبَّ اَنْ لا یٌظْلَمَ لَحَدُهُ فَلْیُنَوِّرِ الْمَساجِدَ.

«مستدرك الوسائل، ج 3، ص 386»

پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: هر كس دوست دارد قبرش تاریك نباشد، مساجد را نورانی كند.




30. قال الامام علی - علیه السلام - : مَنْ اَكَلَ شَیْئاً مِنَ الْمُؤْذِیاتِ ریحُها فَلا یَقْرُبَنَّ الْمَسْجِدَ.

«وسائل الشیعه، ج 3، ص 502»

امام علی - علیه السلام - فرمود: هر كسی چیزی خورده است كه بوی آن مردم را می آزارد، به مسجد نزدیك نشود.




31. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : لَحَدیثُ الْبَغْیِ فِی الْمَسْجِدِ، یَأكُلُ الْحَسَناتِ كَما تَأكُلُ الْبَهیمَةُ الْحَشیشَ.

«مستدرك الوسائل، ج 3، ص 371»

پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: سخن ناروا در مسجد، حسنات و خوبی های انسان را می خورد آن گونه كه چارپایان، علف ها را می خورند.




32. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : اِذا نَزَلَتِ الْعاهاتُ وَ الْآفاتُ عُوفی اَهْلُ الْمَساجِدِ.

«مستدرك الوسائل، ج 3، ص 356»

پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: وقتی مشكلات و بلاها نازل می شود، اهل مسجد نجات می یابند.




33. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : یا اَباذَرِّ كُلُّ جُلُوسٍ فِی الْمَسْجِدِ لغوٌ اِلّا ثلاثةً: قَراءةٌ مُصَلٍ أوْ ذاكِرُ الله تَعالی اَوْ سائلٌ عنْ عِلْمٍ.

«بحار الانوار، ج 83، ص 370»

پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: ای ابوذر! در مسجد هر نشستنی به جز برای سه چیز، بیهوده است: نماز خواندن، ذكر خدا گفتن، سوال (و بحث) علمی.




34. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : اَلْجُلُوسُ فِی الْمَسْجِدِ لِإنْتِظارِ الصَّلاةِ عِبادَةٌ ما لَمْ یُحْدِثْ. قیلَ یا رسولَ الله وَ مَا الْحَدَثُ؟ قالَ: اَلْاِغْتِیابُ.

«بحار الانوار، ج 83، ص 384»

پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: نشستن در مسجد، در انتظار نماز تا زمانی كه حدثی از او صادر نشود، عبادت است. بعضی از اصحاب گفتند: ای رسول خدا حَدَث چیست؟ پیامبر فرمود: غیبت كردن.




35. قال الامام الصادق - علیه السلام - : مَنْ بَنی مَسْجِداً بَنَی اللهُ لَهُ بَیْتاً فیِ الْجَنَّةِ.

«وسائل الشیعه، ج 3، ص 485»

امام صادق - علیه السلام - فرمود: هر كس مسجدی بسازد، خداوند خانه ای در بهشت بهشت برای او می سازد.




36. قال النَّبی - صلی الله علیه و آله - : لا صَلاةَ لِجارِ الْمَسْجِدِ اِلّا فِی الْمَسْجِدِ.

«وسائل الشیعه، ج 3، ص 478»
پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: برای همسایه مسجد نماز نیست، مگر این كه در مسجد نماز بخواند.




37. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : جَنِّبُوا مَساجِدَكُمْ مَجانِینَكُم وَ رَفْعَ اَصْواتِكُم وَ شِراءِكَمْ و بَیْعَكُمْ و الضّالَّةَ وَ الْحُدودَ و الْاَحكام.

«من لایحضره الفقیه، ج 1، ص 169»

پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: مساجد خود را از دیوانگان، صدای بلند، خرید و فروش، اعلام پیدا كردن اشیای گم شده و اجرای حدود و احكام قضایی دور نگه دارید.




38. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : اَلضِّحْكُ فِی الْمَسْجِدِ ظُلْمَةٌ فِی الْقَبْرِ.

«كنزالعمال، ج 7، ص 668»

پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: خندیدن در مسجد، سبب تاریكی قبر می شود.




39. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : اِنَّ الْمَسْجِدَ لایَحِلُّ لِجُنُبٍ وِ لا حائِضٍ.

«كنزالعمال، ج 7، ص 668»

پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: ورود به مسجد برای افراد جُنُب و حائض، جایز نیست.




40. قال رسول الله - صلی الله علیه و آله - : اِذا اسْتَأذَنَتْ اِمْرَءَة‍ُ اَحَدِكُمْ اِلَی الْمَسْجِدِ فَلا یَمْنَعْها.

«سنن نسائی، ج 2، ص 42»

پیامبر اكرم - صلی الله علیه و آله - فرمود: اگر همسرتان اجازه رفتن به مسجد خواست، مانع نشوید.




احادیث حضرت امام هادی (ع)



1- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : مَنِ اتَّقی اللهَ یُتَّقی، وَ مَنْ أطاعَ اللّهَ یُطاعُ، وَ مَنْ أطاعَ الْخالِقَ لَمْ یُبالِ سَخَطَ الْمَخْلُوقینَ، وَمَنْ أسْخَطَ الْخالِقَ فَقَمِنٌ أنْ یَحِلَّ بِهِ سَخَطُ الْمَخْلُوقینَ.

«بحارالأنوار، ج 68، ص 182، ح 41»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: كسی كه تقوی الهی را رعایت نماید و مطیع احكام و مقرّرات الهی باشد، دیگران مطیع او می شوند و هر شخصی كه اطاعت از خالق نماید، باكی از دشمنی و عداوت انسان ها نخواهد داشت; و چنانچه خدای متعال را با معصیت و نافرمانی خود به غضب درآورد، پس سزاوار است كه مورد خشم و دشمنی انسان ها قرار گیرد.




2- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : مَنْ أنِسَ بِاللّهِ اسْتَوحَشَ مِنَ النّاسِ، وَعَلامَةُ الاُْنْسِ بِاللّهِ الْوَحْشَةُ مِنَ النّاسِ.

«عُدّة الداعی، ص 208»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: كسی كه با خداوند متعال مونس باشد و او را أنیس خود بداند، از مردم احساس وحشت می كند.

و علامت و نشانه أنس با خداوند وحشت از مردم است ـ یعنی از غیر خدا نهراسیدن و از مردم احتیاط و دوری كردن ـ..





3- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : السَّهَرَ أُلَذُّ الْمَنامِ، وَ الْجُوعُ یَزیدُ فی طیبِ الطَّعامِ.

«بحارالانوار، ج 84، ص 172»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: شب زنده داری، خواب بعد از آن را لذیذ می گرداند; و گرسنگی در خوشمزگی طعام می افزاید ـ یعنی هر چه انسان كمتر بخوابد بیشتر از خواب لذت می برد و هر چه كم خوراك باشد مزّه غذا گواراتر خواهد بود.




4- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ كَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّكَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِكَ كَقَلْبِكَ لَهُ.

«بحار الأنوار، ج 75، ص 369، ح 4»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: از كسی كه نسبت به او كدورت و كینه داری، صمیّمیت و محبّت مجوی. همچنین از كسی كه نسبت به او بدگمان هستی، نصیحت و موعظه طلب نكن، چون كه دیدگاه و افكار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها می باشد.




5- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : الْحَسَدُ ماحِقُ الْحَسَناتِ، وَالزَّهْوُ جالِبُ الْمَقْتِ، وَالْعُجْبُ صارِفٌ عَنْ طَلَبِ الْعِلْمِ داع إلَی الْغَمْطِ وَالْجَهْلِ، وَالبُخْلُ أذَمُّ الاْخْلاقِ، وَالطَّمَعُ سَجیَّةٌ سَیِّئَةٌ.

«بحارالأنوار، ج 69، ص 199، ح 27»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: حسد موجب نابودی ارزش و ثواب حسنات می گردد. تكبّر و خودخواهی جذب كننده دشمنی و عداوت افراد می باشد. عُجب و خودبینی مانع تحصیل علم خواهد بود و در نتیجه شخص را در پَستی و نادانی نگه می دارد. بخیل بودن بدترین اخلاق است; و نیز طَمَع داشتن خصلتی ناپسند و زشت می باشد.




6- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : الْهَزْلُ فكاهَةُ السُّفَهاءِ، وَ صَناعَةُ الْجُهّالِ.

«الدرّة الباهرة، ص 42»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: مسخره كردن و شوخی های - بی مورد - از بی خردی است و كار انسان های نادان می باشد.




7- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : الدُّنْیا سُوقٌ رَبِحَ فیها قَوْمٌ وَ خَسِرَ آخَرُونَ.

«أعیان الشّیعة، ج 2، ص 39»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: دنیا همانند بازاری است كه عدّه ای در آن ـ برای آخرت ـ سود می برند و عدّه ای دیگر ضرر و خسارت متحمّل می شوند.




8- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : النّاسُ فِی الدُّنْیا بِالاْمْوالِ وَ فِی الاْخِرَةِ بِالاْعْمالِ.

«أعیان الشّیعة، ج 2، ص 39»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: مردم در دنیا به وسیله ثروت و تجمّلات شهرت می یابند ولی در آخرت به وسیله اعمال محاسبه و پاداش داده خواهند شد.




9- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : مُخالَطَةُ الاْشْرارِ تَدُلُّ عَلی شِرارِ مَنْ یُخالِطُهُمْ.

«مستدرك الوسائل، ج 12، ص 308، ح 14162»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: همنشین شدن و معاشرت با افراد شرور نشانه پستی و شرارت تو خواهد بود.




10- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : أهْلُ قُمْ وَ أهْلُ آبَةِ مَغْفُورٌ لَهُمْ، لِزیارَتِهِمْ لِجَدّی عَلی ابْنِ مُوسَی الرِّضا - علیه السلام - بِطُوس، ألا وَ مَنْ زارَهُ فَأصابَهُ فی طَریقِهِ قَطْرَةٌ مِنَ السَّماءِ حَرَّمَ جَسَدَهُ عَلَی النّارِ.

«عیون أخبار الرّضا - علیه السلام -، ج 2، ص 260، ح 22»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: أهالی قم و أهالی آبه ـ یكی از روستاهای حوالی ساوه ـ آمرزیده هستند به جهت آن كه جدّم امام رضا - علیه السلام - را در شهر طوس زیارت می كنند. و سپس حضرت افزود: هر كه جدّم امام رضا - علیه السلام - را زیارت كند و در مسیر راه صدمه و سختی تحمّل كند خداوند آتش را بر بدن او حرام می گرداند.




11- عَنْ یَعْقُوبِ بْنِ السِّكیتْ، قالَ: سَألْتُ أبَاالْحَسَنِ الْهادی - علیه السلام - : ما بالُ الْقُرْآنِ لا یَزْدادُ عَلَی النَّشْرِ وَالدَّرْسِ إلاّ غَضاضَة؟

قالَ - علیه السلام - : إنَّ اللّهَ تَعالی لَمْ یَجْعَلْهُ لِزَمان دُونَ زَمان، وَلالِناس دُونَ ناس، فَهُوَ فی كُلِّ زَمان جَدیدٌ وَ عِنْدَ كُلِّ قَوْم غَضٌّ إلی یَوْمِ الْقِیامَةِ.

«أمالی شیخ طوسی، ج 2، ص 580، ح 8»

یكی از اصحاب حضرت به نام ابن سِكیّت گوید: از امام هادی - علیه السلام - سؤال كردم: چرا قرآن با مرور زمان و زیاد خواندن و تكرار، كهنه و مندرس نمی شود; بلكه همیشه حالتی تازه و جدید در آن وجود دارد؟ امام - علیه السلام - فرمود: چون كه خداوند متعال قرآن را برای زمان خاصّی و یا طایفه ای مخصوص قرار نداده است; بلكه برای تمام دوران ها و تمامی اقشار مردم فرستاده است، به همین جهت همیشه حالت جدید و تازه ای دارد و برای جوامع بشری تا روز قیامت قابل عمل و اجراء می باشد.




12- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : الْغَضَبُ عَلی مَنْ لا تَمْلِكُ عَجْزٌ، وَ عَلی مَنْ تَمْلِكُ لُؤْمٌ.

«مستدرك الوسائل، ج 12، ص 11، ح 13376»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: غضب و تندی در مقابل آن كسی كه توان مقابله با او را نداری، علامت عجز و ناتوانی است، ولی در مقابل كسی كه توان مقابله و رو در روئی او را داری علامت پستی و رذالت است.




13- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : یَاْتی عَلماءُ شیعَتِنا الْقَوّامُونَ بِضُعَفاءِ مُحِبّینا وَ أهْلِ وِلایَتِنا یَوْمَ الْقِیامَةِ، وَالاْنْوارُ تَسْطَعُ مِنْ تیجانِهِمْ.

«بحارالأنوار، ج 2، ص 6»

فرمود: علماء و دانشمندانی كه به فریاد دوستان و پیروان ما برسند و از آن ها رفع مشكل نمایند، روز قیامت در حالی محشور می شوند كه تاج درخشانی بر سر دارند و نور از آن ها می درخشد.




14- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : لِبَعْضِ قَهارِمَتِهِ: اسْتَكْثِرُوا لَنا مِنَ الْباذِنْجانِ، فَإنَّهُ حارٌّ فی وَقْتِ الْحَرارَةِ، بارِدٌ فی وَقْتِ الْبُرُودَةِ، مُعْتَدِلٌ فِی الاْوقاتِ كُلِّها، جَیِّدٌ عَلی كلِّ حال.

«الكافی، ج 6، ص 373، ح 2»

امام هادی - علیه السلام - به بعضی از غلامان خود فرمود: بیشتر برای ما بادمجان پخت نمائید كه در فصل گرما، گرم و در فصل سرما، سرد است; و در تمام دوران سال معتدل می باشد و در هر حال مفید است.




15- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : التَّسْریحُ بِمِشْطِ الْعاجِ یُنْبُتُ الشَّعْرَ فِی الرَّأسِ، وَ یَطْرُدُ الدُّودَ مِنَ الدِّماغِ، وَ یُطْفِیءُ الْمِرارَ، وَ یَتَّقِی اللِّثةَ وَ الْعَمُورَ.

«بحارالأنوار، ج 73، ص 115، ح 16»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: شانه كردن موها به وسیله شانه عاج، سبب روئیدن و افزایش مو می باشد، همچنین سبب نابودی كرم های درون سر و مُخ خواهد شد و موجب سلامتی فكّ و لثه ها می گردد.




16- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : اُذكُرْ مَصْرَعَكَ بَیْنَ یَدَی أهْلِكَ لا طَبیبٌ یَمْنَعُكَ، وَ لا حَبیبٌ یَنْفَعُكَ.

«أعلام الدّین، ص 311»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: بیاد آور و فراموش نكن آن حالت و موقعی را كه در میان جمع اعضاء خانواده و آشنایان قرار می گیری و لحظات آخر عمرت سپری می شود و هیچ پزشكی و دوستی ـ و ثروتی ـ نمی تواند تو را از آن حالت نجات دهد.




17- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : إنَّ الْحَرامَ لا یَنْمی، وَإنْ نَمی لا یُبارَكُ فیهِ، وَ ما أَنْفَقَهُ لَمْ یُؤْجَرْ عَلَیْهِ، وَ ما خَلَّفَهُ كانَ زادَهُ إلَی النّارِ.

«الكافی، ج 5، ص 125، ح 7»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: همانا ـ اموال ـ حرام، رشد و نموّ ندارد و اگر هم احیاناً رشد كند و زیاد شود بركتی نخواهد داشت و با خوشی مصرف نمی گردد. و آنچه را از اموال حرام انفاق و كمك كرده باشد أجر و پاداشی برایش نیست و هر مقداری كه برای بعد از خود به هر عنوان باقی گذارد معاقب می گردد.




18- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : اَلْحِكْمَةُ لا تَنْجَعُ فِی الطِّباعِ الْفاسِدَةِ.

«نزهة النّاظر و تنبیه الخاطر، ص 141، ح 23»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: حكمت اثری در دل ها و قلب های فاسد نمی گذارد.




19- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : مَنْ رَضِی عَنْ نَفْسِهِ كَثُرَ السّاخِطُونَ عَلَیْهِ.

«بحارالأنوار، ج 69، ص 316، ح 24»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: هر كه از خود راضی باشد بدگویان او زیاد خواهند شد.




20- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : اَلْمُصیبَةُ لِلصّابِرِ واحِدَةٌ وَ لِلْجازِعِ اِثْنَتان.

«بحارالأنوار، ج 75، ص 369»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: مصیبتی كه بر كسی وارد شود و صبر و تحمّل نماید، تنها یك ناراحتی است; ولی چنانچه فریاد بزند و جزع كند دو ناراحتی خواهد داشت.




21- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : اِنّ لِلّهِ بِقاعاً یُحِبُّ أنْ یُدْعی فیها فَیَسْتَجیبُ لِمَنْ دَعاهُ، وَالْحیرُ مِنْها.

«بحارالأنوار، ج 98، ص 130، ح 34.»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: برای خداوند بقعه ها و مكان هائی است كه دوست دارد در آن ها خدا خوانده شود تا آن كه دعاها را مستجاب گرداند كه یكی از بُقْعه ها حائر و حرم امام حسین - علیه السلام - خواهد بود.




22- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : اِنّ اللّهَ هُوَ الْمُثیبُ وَالْمُعاقِبُ وَالْمُجازی بِالاَْعْمالِ عاجِلاً وَآجِلاً.

«بحارالأنوار، ج 59، ص 2»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: همانا تنها كسی كه ثواب می دهد و عِقاب می كند و كارها را در همان لحظه یا در آینده پاداش می دهد، خداوند خواهد بود.




23- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : مَنْ هانَتْ عَلَیْهِ نَفْسُهُ فَلا تَأمَنْ شَرَّهُ.

«تحف العقول، ص 383»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: هركس به خویشتن إهانت كند و كنترل نفس نداشته باشد خود را از شرّ او در أمان ندان.




24- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : اَلتَّواضُعُ أنْ تُعْطَیَ النّاسَ ما تُحِبُّ أنْ تُعْطاهُ.

«محجّة البیضاء، ج 5، ص 225»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: تواضع و فروتنی چنان است كه با مردم چنان كنی كه دوست داری با تو آن كنند.




25- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : اِنّ الْجِسْمَ مُحْدَثٌ وَاللّهُ مُحْدِثُهُ وَ مُجَسِّمُهُ.

«بحارالأنوار، ج 57، ص 81، ح 51»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: همانا اجسام، جدید و پدیده هستند و خداوند متعال به وجود آورنده و تجسّم بخش آن ها است.




26- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : لَمْ یَزَلِ اللّهُ وَحْدَهُ لا شَیْئی مَعَهُ، ثُمَّ خَلَقَ الاَْشْیاءَ بَدیعاً، وَاخْتارَ لِنَفْسِهِ أحْسَنَ الاْسْماء.

«بحارالانوار، ج 57، ص 83، ح 64»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: خداوند از أزَل، تنها بود و چیزی با او نبود، تمام موجودات را با قدرت خود آفریده، و بهترین نام ها را برای خود برگزید.




27- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : اِذا قامَ الْقائِمُ یَقْضی بَیْنَ النّاسِ بِعِلْمِهِ كَقَضاءِ داوُد - علیه السلام - وَ لا یَسْئَلُ الْبَیِّنَةَ.

«بحارالأنوار، ج 50، ص 264، ح 24»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: زمانی كه حضرت حجّت (عجّ) قیام نماید در بین مردم به علم خویش قضاوت می نماید; همانند حضرت داود - علیه السلام - كه از دلیل و شاهد سؤال نمی فرماید.




28- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : مَنْ اَطاعَ الْخالِقَ لَمْ یُبالِ بِسَخَطِ الْمَخْلُوقینَ وَ مَنْ أسْخَطَ الْخالِقَ فَقَمِنٌ أنْ یَحِلَّ بِهِ الْمَخْلُوقینَ.

«بحارالأنوار، ج 50، ص 177، ح 56»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: هركس مطیع و پیرو خدا باشد از قهر و كارشكنی دیگران باكی نخواهد داشت.




29- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : اَلْعِلْمُ وِراثَةٌ كَریمَةٌ وَالاْدَبُ حُلَلٌ حِسانٌ، وَالْفِكْرَةُ مِرْآتٌ صافَیةٌ.

«مستدرك الوسائل، ج 11، ص 184، ح 4»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: علم و دانش بهترین یادبود برای انتقال به دیگران است، ادب زیباترین نیكی ها است و فكر و اندیشه آئینه صاف و تزیین كننده اعمال و برنامه ها است.




30- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : الْعُجْبُ صارِفٌ عَنْ طَلَبِ الْعِلْمِ، داع إلی الْغَمْطِ وَ الْجَهْلِ.

«بحارالأنوار، ج 75، ص 369»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: خودبینی و غرور، انسان را از تحصیل علوم باز می دارد و به سمت حقارت و نادانی می كشاند.

31- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : لا تُخَیِّبْ راجیكَ فَیَمْقُتَكَ اللّهُ وَ یُعادیكَ.

«بحارالأنوار، ج 75، ص 173، ح 2»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: كسی كه به تو امید بسته است ناامیدش مگردان، وگرنه مورد غضب خداوند قرار خواهی گرفت.




32- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : الْعِتابُ مِفْتاحُ التَّقالی، وَالعِتابُ خَیْرٌ مِنَ الْحِقْدِ.

«نزهة النّاظر، ص 139، ح 12»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: (مواظب باش كه) عتاب و پرخاش گری، مقدّمه و كلید غضب است، ولی در هر حال پرخاش گری نسبت به كینه و دشمنی درونی بهتر است (چون كینه، ضررهای خظرناك تری را در بردارد).




33- وَ قالَ - علیه السلام - : مَا اسْتَراحَ ذُو الْحِرْصِ.

«مستدرك الوسائل، ج 2، ص 336، ح 11»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: شخص طمّاع و حریص ـ نسبت به اموال و تجمّلات دنیا ـ هیچگاه آسایش و استراحت نخواهد داشت.




34- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : الْغِنی قِلَّةُ تَمَنّیكَ، وَالرّضا بِما یَكْفیكَ، وَ الْفَقْرُ شَرَهُ النّفْسِ وَ شِدَّةُ القُنُوطِ، وَالدِّقَّةُ إتّباعُ الْیَسیرِ وَالنَّظَرُ فِی الْحَقیرِ.

«الدّرّة الباهرة، ص 14»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: بی نیازی و توانگری در آن است كه كمتر آرزو و توقّع باشد و به آنچه موجود و حاضر است راضی و قانع گردی، ولیكن فقر و تهی دستی در آن موقعی است كه آرزوهای نفسانی اهمیّت داده شود، امّا دقّت و توجّه به مسائل، اهمیّت دادن به امكانات موجود و مصرف و استفاده صحیح از آن ها است، اگر چه ناچیز و كم باشد.




35- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : الاِْمامُ بَعْدی الْحَسَنِ، وَ بَعْدَهُ ابْنُهُ الْقائِمُ الَّذی یَمْلاَُ الاَْرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلاً كَما مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً.

«بحارالأنوار، ج 50، ص 239، ح 4»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: امام و خلیفه بعد از من (فرزندم) حسن; و بعد از او فرزندش مهدی ـ موعود(علیهما السلام)ـ می باشد كه زمین را پر از عدل و داد می نماید، همان طوری كه پر از ظلم و ستم گشته باشد.




36- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : إذا كانَ زَمانُ الْعَدْلِ فیهِ أغْلَبُ مِنَ الْجَوْرِ فَحَرامٌ أنْ یُظُنَّ بِأحَد سُوءاً حَتّی یُعْلَمَ ذلِكَ مِنْهُ.

«بحارالأنوار، ج 73، ص 197، ح 17»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: در آن زمانی كه عدالت اجتماعی، حاكم و غالب بر تباهی باشد، نباید به شخصی بدگمان بود مگر آن كه یقین و معلوم باشد.




37- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : إنَّ لِشیعَتِنا بِوِلایَتِنا لَعِصْمَةٌ، لَوْ سَلَكُوا بِها فی لُجَّةِ الْبِحارِ الْغامِرَةِ.

«بحارالأنوار، ج 50، ص 215، ح 1»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: همانا ولایت ما اهل بیت برای شیعیان و دوستانمان پناهگاه أمنی می باشد كه چنانچه در همه امور به آن تمسّك جویند، بر تمام مشكلات (مادّی و معنوی) فایق آیند.




38- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : یا داوُدُ لَوْ قُلْتَ: إنَّ تارِكَ التَّقیَّةَ كَتارِكِ الصَّلاةِ لَكُنتَ صادِقاً.

«وسائل الشّیعة، ج 16، ص 211، ح 21382»

امام هادی - علیه السلام - به یكی از اصحابش - به نام داود صرّمی - فرمود: اگر قائل شوی كه ترك تقیّه همانند ترك نماز است، صادق خواهی بود.




39- قالَ: سَألْتُهُ عَنِ الْحِلْمِ؟ فَقالَ - علیه السلام - : هُوَ أنْ تَمْلِكَ نَفْسَكَ وَ تَكْظِمَ غَیْظَكَ، وَ لا یَكُونَ ذلَكَ إلاّ مَعَ الْقُدْرَةِ.

«مستدرك الوسائل، ج 2، ص 304، ح 17»

یكی از اصحاب از امام هادی - علیه السلام - پیرامون معنای حِلم و بردباری سؤال نمود؟ حضرت در پاسخ فرمود: این كه در هر حال مالك نَفْس خود باشی و خشم خود را فرو بری و آن را خاموش نمائی و این تحمّل و بردباری در حالی باشد كه توان مقابله با شخصی را داشته باشی.




40- قالَ الإمامُ الهادی - علیه السلام - : اِنّ اللّهَ جَعَلَ الدّنیا دارَ بَلْوی وَالاْخِرَةَ دارَ عُقْبی، وَ جَعَلَ بَلْوی الدّنیا لِثوابِ الاْخِرَةِ سَبَباً وَ ثَوابَ الاْخِرَةِ مِنْ بَلْوَی الدّنیا عِوَضاً.

«تحف العقول، ص 358»

امام هادی - علیه السلام - فرمود: همانا خداوند، دنیا را جایگاه بلاها و امتحانات و مشكلات قرار داد; و آخرت را جایگاه نتیجه گیری زحمات، پس بلاها و زحمات و سختی های دنیا را وسیله رسیدن به مقامات آخرت قرار داد و اجر و پاداش زحمات دنیا را در آخرت عطا می فرماید.




    ویدیو : حدیثی درباره مسجد
این مطلب را به اشتراک بگذارید :

a b