انواع یقه ها

اموزش آستین کیمونو یقه مدل دار

doz3
۱) پارچه را به اندازه ۲/۱ سرشانه به اضافه قد آستین سه ربع دولا می کنیم.
۲) از دولای بسته ۸ تا ۱۰ سانت داخل و ۶ سانت پائین رفته، دور گردن را رسم می کنیم.
۳) از دولای بسته پارچه به اندازه ۲/۱ سرشانه به اضافه قد آستین سه ربع به
سمت چپ و ۷ سانت پایین رفته، خط سرشانه را رسم می کنیم. از خط سرشانه ۲۰
سانت به پائین و ۲ سانت به داخل رفته، خط دم آستین را می کشیم.
۴) قد بلوز را منهای ۵ سانت کرده از سرشانه پایین می رویم…

 

۵) در پایین لباس از دولای بسته به اندازه ۴/۱ دور باسن به اضافه ۸ سانت به سمت چپ رفته و خط پهلو را می کشیم.
۶) از دولای بسته روی خط پایین ۱۰ سانت داخل رفته، یک پیله ۲ سانتی می دهیم
و بعد ۲ سانت فاصله می دهیم. سپس یک پیله دو سانتی دیگر نیز می دهیم. این
پیله ها را روی قسمت جلو و پشت انجام می دهیم.
۷) سجاف پشت را مانند درس شماره ۱ برش می زنیم.
۸) برای سجاف جلو ابتدا پارچه را دولا می کنیم. سپس از دولای بسته ۸ تا ۱۰ سانت داخل و ۶ سانت پایین رفته و خط دور گردن را می کشیم.
۹) بعد از دور گردن ۱۵ سانت به سمت چپ و ۱۵ سانت به طرف پایین می رویم این
دو نقطه را به شکل هلال به هم وصل می کنیم و یک سانت شیب سرشانه می دهیم.
سپس خط سرشانه سجاف را می کشیم.
۱۰) پارچه ای جداگانه برای پایین لباس: روی یک لای پارچه مستطیلی به طول دور باسن به اضافه ۴ سانت و به عرض ۲۰ سانت رسم می کنیم.
۱۱) پاکتی دم آستین: در روی دولای باز پارچه مستطیلی به طول دم آستین لباس و عرض ۸ سانت رسم می کنیم.

 
● روش دوخت
الف) اول سجاف جلو را از داخل لباس به طرف رو می دوزیم. بعد سجاف را چین
سوزنی می دهیم. یک بار از یقه به طرف پایین سجاف و یک بار نیز از پایین به
طرف یقه چین می دهیم.
ب‌) یک تکه پارچه جداگانه به عرض ۴ سانت و به طول ۶ سانت دولا می کنیم و روی چین سجاف می دوزیم.
ت‌) سجاف پشت را مثل درس شماره یک و بدون چاک می دوزیم. بعد سرشانه های
لباس را روی هم قرار می دهیم و سجاف پشت را روی سرشانه جلو تا می زنیم بعد
سرشانه را به هم می دوزیم.
ث‌) پارچه را برای پاکتی دم آستین دولا می کنیم و از داخل لباس به سمت روی
لباس می دوزیم و آن را اطو می زنیم. بعد در زیر آستین و خط پهلوها را می
دوزیم.
ج‌) در سمت چپ خط پهلوی پایین بلوز ۱۰ سانت برای جای دگمه، باز می گذاریم.
ح‌) در پایین لباس چرت های پیله را می بندیم که جمعاً ۸ عدد پیله تشکیل می گردد. ۴ عدد در جلو و ۴ عدد در پشت.
خ‌) برای دوخت پاکتی پایین بلوز، پارچه را از عرض دولا می کنیم تا ۱۰ سانت شود و دو طرف آن را جداگانه می دوزیم.
د‌) سپس پارچه آماده را به پایین بلوز وصل می کنیم. بعد در خط پهلوی سمت چپ دو تا جای دگمه می زنیم.
ذ‌) از وسط پشت به اندازه ۲/۱ سرشانه به اضافه یک تا چهار سانت روی سرشانه علامت می گذاریم تا اپل آن را وصل کنیم.

 
● تقسیم بندی
▪ خط سرشانه و آستین ۴۹=۳۰+۱۹=۲÷۳۸ سرشانه
▪ بلندی بلوز ۶۵=۵+۶۰ قد بلوز
▪ گشادی پایین بلوز ۳۳=۸+۲۵=۴÷۱۰۰ دور باسن



علایم بیماری گال و درمان آن

scabies-disease-gh05

گال چیست؟

بیماری گال یا جرب (Scabies Disease) یک
بیماری پوستی مسری همراه با خارش شدید است، که این خارش، جوش های ریز
قرمزرنگی را در پوست ایجاد می کند. این بیماری از هجوم یک انگل به نام انگل
گال به بدن ایجاد می شود.

انگل مولد بیماری گال، بعد از ورود به
بدن فرد، در پوست زندگی می کند و زیر پوست برای خود سوراخ ها و کانال های
زیرزمینی را ایجاد می کند.این انگل، حشره بسیار کوچکی ست که   Sarcoptes
scabiei  نام دارد.

انگل گال بسیار کوچک، کرم رنگ و دارای
چهار جفت پا است. گال ماده از گال نر بزرگ تر است. گال ماده پس از نفوذ
کردن به لایه های پایین تر پوست و ایجاد کانال، تخم می گذارد .این کرم در
طول زندگی خود حدود ۴۰ تا ۵۰ تخم می گذارد .تخم ها بعد از ۳ تا ۴ روز لارو
شده و بعد طی ۱۰ تا ۱۵ روز گال بالغ را ایجاد می کنند. از بین این ۴۰ تا ۵۰
تخم، کمتر از ۱۰ تخم به گال بالغ تبدیل خواهند شد.

بیشتر علایم بیماری گال به دلیل پاسخ
ایمنی بدن ما به این کرم، بزاق کرم، تخم و مدفوع کرم گال است. متوسط تعداد
انگل گال در یک فرد مبتلا به این بیماری ۱۲ تا است. در حالی که در مناطق
محروم کودکان مبتلا بالغ بر صد کرم دارند.

خارش شدید و بی امان یک علامت غالب
ازبیماری پوستی گال است. عامل گال می تواند در همه سنین با همه نوع درآمد و
سطح اجتماعی تاثیر بگذارد. حتی افرادی که خود را بسیار تمیز نگه می دارند
ممکن است به این بیماری مبتلا شوند. آلودگی گال بسیار معمول و در سراسر
جهان رخ می دهد. برآورد شده است که در سراسر جهان، در حدود ۳۰۰ میلیون مورد
وجود داشته باشد.

چگونه بیماری پوستی گال گسترش می یابد؟

تماس جنسی رایج ترین شکل انتقال بیماری گال
در میان جوانانی که از نظر جنسی فعال هستند می باشد گسترش گال از طریق
تماس نزدیک با فردی که گال دارد و همچنین می تواند توسط حوله مشترک و سایر
وسایل شخصی پخش شود. عامل گال اغلب می تواند روی چند عضو خانواده در یک
زمان تاثیر گذارد، و حتی می توانید آن را به شخص دیگر منتقل کنید قبل از
اینکه شما علائمی داشته باشید.

مکان هایی که انگل گال بیشتر وارد می
شود در فضاهای بین انگشتان دست، مچ دست، آرنج، زیر بغل، خط کمربند، پا،
کیسه بیضه ها ( در مردان ) و سینه ( زنان ) می باشد. در سالمندان، گال
بیشتر در پشت رخ می دهد در نوزادان و کودکان کوچک، دانه ها معمولا در کف
دستها و پاها قرار دارد.

نشانه ها و علایم بیماری گال

– خارش پوست، مخصوصا در شب ها: خارش شایع
ترین علامت این بیماری است. خارش می تواند آنقدر شدید باشد که فرد را در
تمام شب بیدار نگه دارد.

– جوش ها، دانه ها و راش های پوستی:
بسیاری از بیماران، راش های پوستی را نشان می دهند. این جوش ها معمولا خط
ها و راه هایی را روی پوست فرد ایجاد می کند. این خطوط ممکن است به شکل
کهیر، گزیدگی های کوچک، گره های زیر پوستی و سفت و یا کورک باشند. برخی
افراد فلسی شدن پوست و پوسته شدن و وضعیتی مشابه اگزما را دارند.

– زخم و جراحت ها: خارش پوست و خاراندن شدید آن می تواند به زخم و جراحت پوست منجر شود. عفونت عارضه شایع این  زخم های پوستی است.

– سخت شدن پوست: زمانی که فرد به نوع
شدید بیماری گال مبتلا باشد، خشکی و سخت شدن پوست عارضه قطعی خواهد بود.
این مدل بیماری گال را گال نروژی نیز می گویند. در این بیماری، پوست فرد
محل زندگی ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ کرم و تخم کرم می شود. حرکت بیشتر این کرم ها در
پوست و حفر کانال های زیر پوستی توسط آنها شدت خارش را بیشتر و بیشتر خواهد
کرد.

خارش شدید قطعا منجر به خاراندن مداوم
خواهد شد. با این خاراندن شدید عفونت راحت تر در پوست فرد توسعه پیدا می
کند. خارش مداوم همچنین می تواند به سپسیس (عفونت خون) منجر شود.

تشخیص مبتلایان به بیماری پوستی گال چگونه است؟

با وجود تمام علائم بیماری گال، تشخیص این بیماری نیازمند ارزیابی های بالینی و نظر پزشک است.

پزشک بعد از بررسی علائم ذکر شده، از بررسی وجود یا عدم وجود کانال های زیر پوستی برای تشخیص بهتر بیماری استفاده می کند.

به دلیل شباهت بسیاری از علائم این
بیماری با سایر بیماری های پوستی، تشخیص بیماری گال قدری مشکل
است. بنابراین، نمونه ای از پوست معمولا به آزمایشگاه منتقل شده و با
استفاده از میکروسکوپ تشخیص قطعی انجام خواهد شد.

راه های جلوگیری از گال

برای جلوگیری از دوباره آلوده شدن و همچنین پیشگیری از گسترش انگل به دیگر افراد، باید این مراحل را در نظر گرفت:

–   تمامی لباس ها  و مخصوصا لباسهای
زیر، حوله ها و لوازم خواب که استفاده شده است باید قبل از درمان با
استفاده از آب گرم و صابون شسته شود و با حرارت زیاد خشک گردد.

– اقلام غیر قابل شستشو را در یک کیسه
نایلون سربسته قرار داده و درجایی دور از دسترس برای ۲ هفته نگه دارید.
انگل ها درصورتی که به آنها غذایی نرسد، از بین می روند.

– از تماس نزدیک با بیماران مبتلا به
گال اجتناب کنید تماس به مدت ۱۵ دقیقه با فرد آلوده یا وسایل آلوده شانس
ابتلا را بسیار زیاد می کند.

– سگ ها، گربه ها و انسان ها می توانند
هر کدام به وسیله گونه های خاصی از انگل گال در گیر شوند.هر گونه از انگل
نوعی خاصی از میزبان را ترجیح می دهد و به مدت زیاد در خارج از میزبان خاص
خود زنده نمی ماند. بنابر این انسانها یک واکنش موقتی پوستی در نتیجه تماس
با انگل گال سگ ها و گربه ها دارند و به انگل این حیوانات مبتلا نمی شوند.

درمان گال

هر شخصی که بیماری گال برای او تشخیص داده
شده باشد، هر شخصی که در تماس نزدیک و مداوم با بیمار مبتلا باشد و حتی هر
شخصی که علایم بیماری گال را نشان دهد، نیازمند درمان است.

در بیشتر موارد فرد با درمان های
پوستی، درمان خواهد شد. لازم است اقدامات درمانی، تمام پوست بدن از گردن به
پایین را در بر بگیرد. البته در مبتلایان کودک و نوجوان درمان باید برای
پوست صورت نیز در نظر گرفته شود.

داروهای گال توصیه شده توسط پزشک:

– کرم پرمترین ۵ درصد: این کرم رایج ترین
درمان گال است. این درمان برای کودکان کمتر از یک سال و خانم های باردار
نیز روشی سالم خواهد بود.

– لوسیون بنزیل بنزوآت ۲۵ درصد

– پماد سولفور ۱۰ درصد

– لوسیون لیدین یک درصد

این روش های درمان گال که معمولا
استفاده از محلول ها، کرم ها و لوسیون های ضدعفونی کننده و کشنده انگل ها
است، معمولا در زمان قبل از خواب توصیه می شود. به گونه ای که لازم است فرد
هنگام بیدار شدن از خواب محلول یا لوسیون را از پوست خود بشوید.

مراقبت های فردی

ممکن است خارش بعد از درمان گال تا مدتی باقی بماند. انجام اقدامات زیر می تواند به فرد برای راحت شدن از خارش کمک کند.

– خنک کردن وخیس کردن پوست، غوطه ور شدن در آب سرد و یا گذاشتن یک پارچه خیس و خنک بر ناحیه تحریک شده پوست خارش را کاهش می دهد.

–  مالیدن محلول های آرامش بخش مانند
محلول کالامین که حتی بدون نسخه پزشک در دسترس است، می تواند به صورت موثری
موجب از بین بردن درد و خارش به خاطر محرک های جزیی پوست شود.

–  استفاده از آنتی هیستامین ها با تجویز پزشک برای غلبه بر خارش ناشی از آلرژی میتواند موثر باشد.



    ویدیو : انواع یقه ها
این مطلب را به اشتراک بگذارید :

a b