رابطه استفاده از ماکروفر و افزایش خشکی در بدن

رابطه استفاده از ماکروفر و افزایش خشکی در بدن

متاسفانه برحسب عادت نادرست
اکتسابی, کمتر به زندگی اطراف خود دقت می‌کنیم و یا به دلیل مشغله‌های
زندگی امروز اجتناب از برخی مسائل غیر ممکن به نظر می‌رسد.

طبخ غذا هم بر سلامتی تاثیر زیادی دارد.نقش تغذیه در پیشگیری از بیماری بسیار ضروری است حتی طبخ غذا
هم بر سلامتی تاثیر زیادی دارد. باید از روش‌های مطمئنی برای طبخ غذا
استفاده کرد البته زندگی مدرنیته عامل اصلی بروز بیماری‌هاست.

مصرف غذاهایی که در ماکروفر تهیه می‌شوند, دارای
طبع خشکی هستند و بسیار بدن را تحت شرایط خشکی قرار می‌دهند و برای کسانی
که رطوبت معده‌شان کم است, اذیت کننده بوده و در دراز مدت بیماری‌های ناشی
از افزایش خشکی در بدن مانند سرطان را ایجاد می‌کند.

همین افزایش خشکی در بدن عاملی برای تجمع سموم در بدن است. بهتر است
که افراد از ماکروفر برای گرم کردن غذا هم استفاده نکنند چرا که اشعه وارد
شده به غذا مشخص نمی‌کند که چه مقدار مواد زائد وارد غذا می‌کند.

ماکروفر موجب تغییر بافت سلولی غذاها می‌شود

ماکروفر از دیدگاه طب جدید هم موجب تغییر بافت سلولی غذاها
می‌شود و همین تغییر سلولی خود، سمومی وارد غذا می‌کند که برخی هنوز
ناشناخته هستند.

در کتاب تغذیه
در طب ایرانی اسلامی آمده است که ماکروفر به دلیل داشتن امواج
الکترومغناطیسی موجب عوارضی همچون آسیب به سلول‌های مغزی و دستگاه عصبی,
سردرد, خستگی, آب مروارید و حتی سرطان خون می‌شود


بیماری کهیر را بیشتر بشناسیم

،کهیر واکنش آلرژیک حاد یا مزمن به شکل ورم ‌دانه‌های گرد سرخ بر روی
پوست که با خارش شدید همراه است، این عارضه پوستی به صورت دانه‌های کوچک
صورتی‌ رنگ یا به شکل برجستگی‌های وسیع‌تر و گاهی به صورت تاول دیده
می‌شود، کهیر می‏تواند همراه با آنژیو‏ادم باشد (تورم سطحی ناحیه درم
پوست)، کهیر در تمام رده‏ های سنی دیده می‏شود.

کهیرها به دو دسته تقسیم
می‏‌شوند کهیر حاد که علائم آن کم‏تر از 6 هفته طول می‏‌کشد و کهیر مزمن که
علائم آن در اغلب روزهای هفته و بیش‏تر از 6 هفته طول می‏‌کشد.

کهیر حاد در 20% افراد جامعه شایع است و معمولاً با حساسیت دارویی،
غذایی و یا با عفونت همراه می‌‏باشد؛ این بیماری معمولاً خود ‏محدود ‏شونده
است، امّا کهیر مزمن با شیوع 1%، معمولاً خود ‎به‏ خود ایجاد شده و محرک
خارجی ندارند.

در  30 تا 40% موارد کهیر مزمن، یک پروسه اتوایمیون علت
مستعد‏کننده است و در بقیه موارد علت خاصی وجود ندارد، کودکان و
بزرگسالان می‏توانند دچار کهیر مزمن شوند. این بیماری در بزرگسالان بسیار
شایع ‎تر می ‎باشد.

 میزان ابتلا درزنان 2 برابر بیشتر از مردان است و معمولاً در دهه های سوم
تا پنجم زندگی بروز می کند.

 ضایعات کهیر مزمن باعث خارش شدید و ناراحتی شده، که حتی در
برخی موارد باعث اختلال کار، مدرسه یا خواب همراه با اختلال در کیفیت زندگی
می شود.

کهیر می تواند هر سطحی از بدن را در گیر
کند و غالباً نواحی که با لباس پوشیده شده است به دلیل اصطحکاک پوست،
بیش‏تر گرفتار می‏شود.
 
درمان این بیماران با استفاده از آنتی‏‌هیستامین‏‌ها و حذف
محرک ‎های برانگیزاننده مثل هوای سرد و نیز پرهیز از آسپیرین و سایر
داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) می‏‌باشد، البته بسیاری از بیماران
کهیر مزمن به دوزهای معمول آنتی‏ هیستامین‏‌ها پاسخ درمانی مناسبی
نمی‏‌دهند این بیماران معمولاً با دوزهای بالای آنتی‏ هیستامین درمان
می‏‌شوند


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Back To Top