نام میوه های بدون قند

خاصیت های مختلف خوراکی های پروبیوتیک

از پروبیوتیک ها چه میزان اطلاع دارید و این
مواد خوراکی چه تاثیرات مفیدی روی بدن ما می توانند بگذارند چرا پزشکان و
متخصصین تغذیه مصرف این قبیل خوراکی ها را  برای سلامتی مان توصیه می کنند
این قبیل خوراکی ها چه تاثیری روی طول عمر ما می گذارند

واژه پروبیوتیک به معنی برای زندگی، از زبان یونانی مشتق شده است.

این واژه اولین بار در سال ۱۹۶۵ به منظور
توضیح مواد ترشحی به وسیله یک میکروارگانیسم که رشد یک میکروارگانیسم دیگر
را تحریک می کند، استفاده شد، بنابراین متضاد واژه آنتی بیوتیک است.

تاریخچه استفاده از پروبیوتیک ها

تاریخچه استفاده از میکروارگانیسم های زنده
در غذا به ویژه باکتری های تولید کننده اسید لاکتیک به منظور حفظ و بهبود
سلامت انسان بسیار طولانی است.

۷۶ سال قبل از میلاد مسیح، مورخ رومی استفاده
از فرآورده های تخمیری شیر را به منظور درمان گاستروآنتریت توصیه نمود. از
زمان پیدایش عصر میکروب شناسی، تعدادی از محققین این اثرات مفید را به
تعادل میکروبی روده نسبت دادند.

فرضیه پروبیوتیک ها در اوایل سال های ۱۹۰۰
شکل گرفت زمانی که یک پزشک روسی به نام متچینکف، متوجه شد که خوردن یک نوع
ماست تخمیر شده از شیر سبب طول عمر و حفظ سلامت روستاییان بلغاری شده است.

باکتری های شفابخش

استفاده از میکروب های مفید یا «پروبیوتیک
ها» نقش مهمی در کنترل و پیشگیری از بیماری ها دارد. پروبیوتیک ها میکروب
های مفیدی هستند که اگر به میزان مناسب مصرف شوند، برای بدن مفید و سودمند
خواهند بود.

در بدن هر انسان ۱۰۰ تریلیون میکروب وجود
دارد که بخش عمده ای از آن ها میکروب های بیماری زا هستند و میکروب های
مفید، قسمت اندکی را شامل می شوند که اغلب در دستگاه گوارش، پوست و ریه ها
استقرار دارند.

میکروب های مفید برای درمان بیماری های مختلف
نظیر بیماری های عفونی، پوستی، آلرژی، ۳ و تقویت سیستم ایمنی کاربرد دارند
اما مصرف بی رویه و نابجای آنتی بیوتیک ها باعث از بین رفتن این میکروب
های مفید شده و در نتیجه فرد را مستعد بیماری می سازد.

توجه داشته باشید که ۹۰ درصد عفونت های تنفسی
و بیشتر اسهال ها ویروسی هستند و نیازی به آنتی بیوتیک ندارند در حالی که
برخی پزشکان برای اطمینان از اثربخشی درمان، آنتی بیوتیک ها را تجویز می
کنند.

مصرف پروبیوتیک ها (به ویژه ماست پروبیوتیک)
در مصرف کنندگان می تواند سبب بهبود در چربی های سرم به خصوص در افراد با
کلسترول بالا و کاهش خطر بیماری های قلبی عروقی شود

منابع باکتری های خوب

انواع محصولات از جمله پنیر، ماست و خمیردندان حاوی پروبیوتیک هستند و ماست ترش شده سرشار از پروبیوتیک و میکروب های مفید است.

مصرف محصولات حاوی پروبیوتیک برای همه ی گروه
های سنی توصیه می شود و مصرف این محصولات هیچ ضرری نداشته و استفاده از آن
ها در گروه های سنی نوزادان، شیرخواران، کودکان و سالمندان مورد تأکید
است.

کاهش کلسترول با میکروب ها

کلسترول بالا به عنوان مهم ترین عامل خطر
برای بیماری های قلبی عروقی می باشد. سازمان بهداشت جهانی پیش بینی کرده
است تا سال ۲۰۳۰ بیماری های قلبی عروقی علل عمده ی مرگ و میر حدود ۲۳٫۶
میلیون نفر در سراسر جهان خواهد بود. ۴۵ درصد از حملات قلبی در غرب اروپا و
۳۵ درصد از حملات قلبی در اروپای مرکزی و شرقی به دلیل کلسترول بالا گزارش
شده است.

همچنین یکی از علل عمده مرگ و میر در ایران
بیماری های قلبی عروقی بوده که حدود ۴۰ درصد از مرگ و میرها در کشور را به
خود اختصاص داده است. یکی از مهم ترین عوامل خطر این بیماری ها کلسترول
بالا می باشد. طبق بررسی های انجام شده در ایران شیوع کلسترول بالا در
افراد بالای ۱۵ سال ۱۱٫۱ درصد گزارش شده است.

امروزه رژیم های درمانی و یا مداخله غذایی به
عنوان اولین راه برای کاهش سطح کلسترول خون توصیه شده اند و در مواردی که
این امر مفید واقع نشود، از داروهای کاهنده کلسترول استفاده می شود از آنجا
که هر یک درصد کاهش غلظت کلسترول سرم موجب ۳-۲ درصد کاهش خطر بیماری های
قلبی عروقی می شود پس کاهش کلسترول خون یکی از راه هایی است که می تواند تا
حد زیادی از میزان مرگ و میر ناشی از این بیماری ها بکاهد.

یافته ها

دو محقق، اولین بار نشان دادند در برخی جمعیت
ها مثل مردم قبیله ماسایی آفریقا با وجود استفاده از رژیم های پرخطر به
ویژه مصرف گوشت به مقدار زیاد، میزان بروز بیماری های قلبی عروقی پایین
است. شیوع بسیار پایین بیماری های قلبی در این قبیله را به دلیل مصرف منظم
شیرتخمیری عنوان کردند.

برخی از انواع میکروارگانیسم های زنده به نام
پروبیوتیک ها در غذا به عنوان جزئی سودمند از رژیم بر سلامت اثر دارند.
باکتری های مولد اسید لاکتیک به ویژه لاکتوباسیلوس و بیفیدوباکتریوم به طور
عادی جزئی از میکرو فلور طبیعی دستگاه گوارش هستند که به دلیل اثرات مفید
به عنوان پروبیوتیک ها مطرح می شوند. پروبیوتیک ها از طریق ایجاد تعادل
میکروبی روده اثرات مفیدی بر میزبان خود از جمله کاهش کلسترول خون اعمال می
کنند.

میکروب های مفید برای درمان بیماری های مختلف
نظیر بیماری های عفونی، پوستی، آلرژی، گوارشی و تقویت سیستم ایمنی کاربرد
دارند؛ اما مصرف بی رویه و نابجای آنتی بیوتیک ها باعث از بین رفتن این
میکروب های مفید شده و در نتیجه فرد را مستعد بیماری می سازد

مکانیسم عمل پروبیوتیک ها در کاهش کلسترول

پروبیوتیک ها با تولید اسیدهای چرب کوتاه
زنجیر سبب کاهش تولید کلسترول کبدی می شوند. از طرفی این میکروارگانیسم ها
موجب مهار سنتز کلسترول در بدن می شوند، همچنین باکتری های پروبیوتیک دارای
فعالیت آنزیمی هستند که سبب تجزیه و دفع نمک های صفراوی می شوند پس به
دلیل عدم بازجذب اسیدهای صفراوی، بدن مجبور به سنتز مجدد آن ها و در نتیجه
کاهش کلسترول خون می شود. نکته دیگر قابلیت اتصال پروبیوتیک ها به کلسترول و
ترکیب کلسترول با غشای سلولی باکتری و در نتیجه جلوگیری از جذب کلسترول
مواد غذایی می باشد.

نتیجه گیری

مصرف پروبیوتیک ها (به ویژه ماست پروبیوتیک)
در مصرف کنندگان می تواند سبب بهبود در چربی های سرم به خصوص در افراد با
کلسترول بالا و کاهش خطر بیماری های قلبی عروقی شود.



سندرم درد میوفاسیال

در سندرم درد میوفاسیال، یک نقطه دردناک و
حساس در یک نقطه از بدن ایجاد می گردد که باعث می شود هم درد در محل خودش
ایجاد شود و هم به یک یا چند محل اطرافش منتشر گردد؛ این محلها ممکن است
نزدیک و یا دور از محل اولیه باشند. به این نقطه دردناک اولیه، نقطه ماشه
ای (نقطه تریگر  Trigger point) می گویند؛ این اسم (نقطه ماشه ای) به خاطر
این است که با تحریک نقطه اولیه، دردی ایجاد می شود که به چندین محل دور یا
نزدیک آن هم می رسد؛ نظیر اینکه در یک سلاح جنگی با کشیدن یک ماشه
کوچک،ممکن است یک انفجار یا شلیک شدید و گسترده رخ دهد و محل خیلی گسترده و
یا دوردستی تحت تاثیر قرار گیرد.

 

در حقیقت کلمه میوفاسیال ترکیبی از دو
کلمه “میو” و “فاسیال” است. “میو” به معنی ” عضله” و “فاسیال” به معنی
“مربوط به فاسیا” می باشد. فاسیا،  همان لایه هایی از جنس بافت همبند است
که بین، و دور بسیاری از بافتهای بدن مثل عضلات، عروق، اعصاب، مفاصل و …
قرار دارد. نقاط دردناک در این بیماری در حقیقت، برجستگی هایی از عضلات و
همین لایه فاسیایی است که با فشار به آنها درد ایجاد می شود و می تواند به
سایر جاها نیز گسترش یابد

 

درد شانه ناشی از سندرم درد میوفاسیالیکی
از شایعترین محلهای اولیه این درد، پشت کتف است. در این حالت یک نقطه درناک
و حساس در پشت کتف (معمولاً در بالای زاویه داخلی کتف) قرار دارد؛ یعنی
جایی که به پایین ستون فقرات گردنی نزدیک است. از سایر نقاطشایع این درد در
پشت کتف، می توان به کناره داخلی کتف یعنی بین کتف و ستون فقرات سینه ای
اشاره کرد.

 

اوایل، درد در همین محل رخ می دهد و بعداً
با پیشرفت بیماری، درد به پشت و یا بغل گردن، پشت قفسه سینه، جلوی قفسه
سینه در همان سمت، و از همه مهمتر به شانه، بازو و حتی به انگشتان دست هم
میرسد. گاهی همزمان با این این درد بیمار احساس ضعف در عضلات اطراف شانه و
بازو نیز دارد.

 

درد ناشی از این بیماری نیز مثل سایر
بیماریهای اسکلتی – عضلانی مانند آرتروز مفاصل، با سرما و استرس و ناراحتی
بیشتر شده و با گرما و آرامش کمتر می شود. این دردها معمولاً شبها و با
دراز کشیدن و استراحت کردن بدتر می شوند و ممکن است مانع خواب راحت بیمار
گردند؛ و یا در طول شب چندین بار او را از خواب بیدار کنند و حتی مانع خواب
شوند. ممکن است با فشار دادن، کوبیدن و ضربه زدن روی نقطه دردناک احساس
خوشایندی همراه با کاهش درد به بیمار دست دهد. بندرت ممکن است بیمار احساس
درد بسیار شدیدی کند و مجبور شود حتی شب به اورژانس مراجعه کند.

 

این بیماری ممکن است با دردهای گردن (بیماری دیسک گردن) و یا بیماریهای قلبی هم اشتباه شود.
اگر
درد به پشت و یا بغل گردن برسد و بخصوص به بازو و دست هم تیر بکشد، شبیه
دردهای گردن می شود و لازم است پزشک معالج، هم دردهای گردنی و هم این
بیماری را مد نظر داشته باشد تا دچار اشتباه تشخیصی نگردد. در دردهای گردنی
معمولاً حرکات گردن دردناک است و درد آن بصورت تیز و تیر کشنده به بازو و
بویژه دست و انگشتان دست منتشر می شود و ممکن است شبیه حالت برق گرفتگی
احساس شود؛ در حالیکه در سندرم درد میوفاسیال، حداکثر درد، روی نقطه حساس
اطراف کتف وجود دارد و از آنجا به بازو و دست میرسد ولی حالت تیز ندارد و
بصورت مبهم و گنگ منتشر می شود، و حرکات گردن هم واضحاً دردناک نیست.
اشتباه بین این دو بیماری بسیار شایع است و حتی بندرت دیده شده است که
بیمارانی مبتلا به سندرم درد میوفاسیال بوده اند و به اشتباه بعنوان بیماری
دیسک گردن تحت عمل جراحی نیز قرار گرفته اند.

 

برای جلوگیری از این اشتباه، مهمترین
وسیله، گرفتن شرح حال کامل و معاینه دقیق بیمار است. اگر پزشک فقط به عکس و
ام آر آی (MRI) اکتفا کند، احتمال اشتباه بسیار زیاد است، چرا که حتی در
افراد نرمال جامعه هم که اصلاً درد و بیماری گردن ندارند، بویژه در سنین
میانسالی و یا بالاتر، اگر عکس و ام آر آی گرفته شود احتمال دیدن بیماری
دیسک گردن وجود دارد.

 

به عبارت دیگر اگر فرد کاملاً سالمی بویژه
در سنین متوسط و یا بالا را تحت عکسبرداری و ام آر آی قرار دهیم، ممکن است
که آرتروز گردن و یا بیرون زدگی دیسک گردن را به درجاتی ببینیم. پس
مهمترین راه افتراق سندرم درد میوفاسیال از بیماریهای گرن همان شرح حال و
معاینه دقیق است.

 

گاهی ممکن است این سندرم، با بیماری های
گردن و یا قلبی همزمان گردد که باید هر دوی آنها درمان شوند. بیماران نباید
با مطالعه این مطلب، خودشان برای بیماری خودشان تشخیص بگذارند، بلکه باید
به پزشک مراجعه نمایند تا او بیماری را درست تشخیص دهد؛ وگرنه ممکن است
باعث عوارض جبران ناپذیری گردد. این مطلب که در حال مطالعه آن هستید فقط
برای اطلاع بیماران است و به هیچ وجه جایگزین کار پزشک نمی شود.

 

بیماری دیسک گردن, آرتروز گردن

از شایعترین محلهای اولیه سندرم درد میوفاسیالیکی پشت کتف است.

 

علل سندرم درد ميوفاسيال:
عوامل زير ممکن است در ايجاد سندرم درد ميوفاسيال نقش داشته باشند:
کشيدگي ماهيچه‌اي
حرکات تکراري
فعاليت بيش از اندازه
اختلالات وضعيت بدن و مشکلات عضلاني اسکلتي
پيچ خوردگي
آسيب ديسک بين مهره‌اي
خستگي عمومي
مشکلات پزشکي همانند حمله قلبي و سوزش معده
عدم فعاليت به دنبال شکستگي‌ها
استرس و اضطراب
جنس و سن. سندرم درد ميوفاسيال در زنان و در سنين مياني بيشتر رخ مي‌دهد که علت آن نامشخص است.

 

تشخیص سندرم درد میوفاسیال
تشخیص
این بیماری فقط با گرفتن شرح حال و معاینه دقیق است و نیازی به گرفتن عکس
(رادیوگرافیRadiography)، ام آر آی (MRI)، نوار عصب (EMG and NCV) و …
نمی باشد، مگر که همزمان به سایر بیماریهای شانه و یا گردن هم شک شود که
برای تشخیص آنها باید از این کارهای تشخیصی استفاده شود.

 

در معاینه، با لمس و فشار به محل حداکثر
درد که معمولاً در اطراف کتف است، درد موضعی رخ می دهد که ممکن است خفیف و
یا شدید باشد. اگر به مدت حدود ۵ ثانیه فشار نسبتاً زیاد و مداومی روی آن
نقطه وارد شود، معمولاً درد به اطراف آن محل، یا بازو و دست و یا انگشتان
میرسد.در لمس محل حداکثر درد، معمولاً یک برجستگی در عضلات و فاسیای آن محل
لمس می شود که با لمس آن درد رخ می دهد.

 

علايم و نشانه‌های سندرم درد میوفاسیال:
درد ماهيچه‌اي موضعي که احتمال انتشار نيز دارد.
وجود نقاط ماشه‌اي که ممکن است با يک گره يا باند سفت همراه باشد که در لمس حساس است.
سفتي ماهيچه‌اي
سفتي مفصل در نزديکي عضله درگير
بدتر شدن درد با فعاليت و سرما و کاهش علايم به هنگام استراحت.
مشکلاتي از قبيل اضطراب، افسردگي و خستگي عمومي
احتمال اختلال خواب

 

نقاط ماشه‌ای میوفاسیال،علائم سندرم درد میوفاسیال

فیزیوتراپی یکی از راههای درمان سندروم درد ميوفاسيال است.

 

درمان سندرم درد میوفاسیال:
براي
درمان صحيح ميوفاسيال ارزيابي و شناخت علل زمينه اي اين بيماري مهم است.
بيماريكه دچار علائم ديسك كمر شده و همزمان مشكل ميوفاسيال دارد در صورتيكه
بدون توجه ديسك بيمار جراحي شود بيمار بهبودي نخواهد يافت.

 

بهترين درمان درد ميوفاسيال درمانهاي غير جراحي و استفاده از روشهاي طب فيزيكي و توانبخشي است.اين روشها شامل موارد زير است:

 

۱) اصلاح وضعیت بدن و شانه ها
درمان
اصلی این درد، برطرف کردن علت ایجاد کننده است. اگر وضعیت نامناسبی در
هنگام کار، استراحت و یا ورزش وجود دارد باید اصلاح شود. بهتر است در طول
زمانی که کار و یا ورزش یکنواختی انجام میگیرد، هر چند دقیقه یکبار، چند
حرکت کششی ساده برای شانه انجام شود.

 

گاهی اشکال ساختاری در بدن وجود دارد،
مثلاً ستون فقرات بیمار نوعی کجی و انحراف دارد که باعث بد قرارگیری شانه
ها می شود و این اختلالات باید تحت درمان قرار گیرد. اگر سندرم درد
میوفاسیال بدنبال بیماری دیگری در شانه رخ داده باشد، ابتدا باید آن بیماری
درمان شود، که معمولاً آسیبها و پارگیهای تاندون روتاتور کاف شانه است.
به همین ترتیب اگر بیماری دیسک گردن و … علت زمینه این سندرم باشد باید درمان شود.

 

۲) فیزیوتراپی
فیزیوتراپی
نقش بسیار مهمی در درمان این بیماری دارد. فیزیوتراپ، بخصوص با آموزش،
اصلاح وضعیت بدن و تجویز تمرینات ورزشی به درمان این بیماری کمک می کند.
البته گرم کردن، ماساژ درمانی (روی نقطه دردناک)، آزاد کردن و کشش عضلات و
… هم جزو درمانهای این بیماری است که توسط فیزیوتراپ مورد استفاده قرار
می گیرد. کمپرس آب گرم یا سرد، و یا هردو (بصورت متناوب) نیز کمک کننده
است. استفاده از امواج اولتراسوند (Ultrasound) و بخصوص امواج شوکی (Shook
Wave Therapy) نیز بسیار کمک کننده است که در حقیقت دو روش فیزیوتراپی
هستند.

 

۳) دارو درمانی
داروهای
ضد التهاب (مسکنها)، ضد افسردگی، شل کننده عضلانی و…. در این بیماری
مؤثر هستند که فقط باید توسط پزشک تجویز شوند، و در عین حال باید دانست که
درمان اصلی و اساسی این بیماری نیستند. درمانهای مهمتر و اساسی تر همان
اصلاح وضعیت بدنی و وفیزیوتراپی است که در بالا ذکر شد.

 

۴) تزریق موضعی
در
تزریق موضعی معمولاً از یک کورتون (کورتن) طولانی اثر، مقداری ماده بیحسی
موضعی برای کاهش درد ناشی از تزریق، و اغلب به همراه مقداری آب مقطر برای
افزایش حجم و گسترش به بافتهای اطراف استفاده می شود. پس از تزریق، نقطه
مورد نظر چندین بار از زیر پوست سوزن زده شده (Needling) و سوراخ می گردد.
این درمان هم اغلب موقتی است و باید با درمانهای اصلی ذکر شده در بالا
همراه شود. تزریق کورتون بخصوص در موارد دردهای شدید و یا مقاوم بکار می
رود. مصرف کورتون خوراکی و یا تزریق عضلانی آن (در باسن) در این بیماری
توصیه نمی شود.

 

۵) درمان اختلالات همراه
اگرمشکلاتی از قبیل اضطراب، افسردگی و خستگی عمومی نیز وجود دارد باید تحت درمان مناسب قرار گیرد.

 

 ۶) جراحی
اصولا
این بیماری نیازی به جراحی ندارد، اما اگر زمینه آن اختلالاتی در شانه
(مثل آسیب تاندون روتاتور کاف)، یا گردن (مثل بیرون زدگی دیسک گردن) و ….
باشد که آن بیماریها نیاز به جراحی داشته باشند، پزشک معالج عمل جراحی را
پیشنهاد خواهد کرد. گاهی خود استخوان کتف نوعی بد شکلی دارد و یا طوری بد
قرار گرفته که موقع حرکت و چرخش به دنده های زیر خودش گیر میکند؛ در این
حالت هم اگر با درمانهای غیر جراحی که ذکر شد بهبود ی رخ ندهد، جراحی لازم
می شود. معمولاً در این حالت، بین استخوان کتف و دنده ها یک کیسه حاوی مایع
به نام بورس وجود دارد که متورم، ضخیم و دردناک می گردد.


    ویدیو : نام میوه های بدون قند
این مطلب را به اشتراک بگذارید :

a b